Geschiedenis van de drie Egmonden
De geschiedenis van de drie Egmonden begint in de prehistorie. Er vond toen al bewoning in dit gebied plaats.
Van de eigenlijke dorpen is echter pas sprake nadat Sint Adelbert zich in 690 in het buurtschap Hallum vestigde (Egmond Binnen), in 977 een vissersnederzetting aan de kust ontstond (Egmont op Zee) en ridder Wouter van Egmont na 1206 een nieuwe burcht liet bouwen (Egmond aan den Hoef).
Hoewel deze drie dorpen op 1 januari 1978 tot één gemeente werden samengevoegd, behield ieder zijn eigen karakter.
1 Januari 2001 werd Egmond één van de kernen van de gemeente Bergen.
![]() |
![]() |
![]() |
| Sint Adelbert | Egmont op Zee | De ringburcht |
In de eerste zaal wordt door middel van voorwerpen en schilderijen aandacht gegeven aan de bloei en ondergang van de Abdij, het kasteel van de heren van Egmont en het vissersdorp Egmont op zee.
![]() |
|
In de schuitenschuur vertellen foto's en voorwerpen hoe de inwoners van Egmond aan Zee (Derpers) en de zee met elkaar verbonden zijn.

Koloniehuizen.
De aanwezigheid van de koloniehuizen hebben niet alleen invloed gehad op de Egmonders, maar zeker op het leven van de kinderen die in de kolonies werden opgenomen.
Nog steeds vertellen bezoekers, na het bekijken van het kabinetje dat over deze koloniehuizen is ingericht, verhalen over deze vaak ingrijpende gebeurtenis van hun kindertijd.
Hieronder ziet u een impressie van een „koloniehuiskind”, die zijn pas gekregen fototoestel in 1971 uitprobeerde. Als volwassene terug in Egmond, ontdekte hij dat zijn koloniehuis er niet meer stond.

Geschiedenis van het museumgebouw
Meer dan honderd jaar geleden stond er op het Mallegat te Egmond aan den Hoef achter het huis dat op zijn gevel de naam „God is liefde" droeg, een gebouwtje waar zondagschool gehouden werd. Arie Zwaan en Jan Halff uit Egmond aan Zee kochten dit in 1905 en braken het af. De afgebikte stenen werden met paard en wagen naar Egmond aan Zee gereden. In de Zuiderstraat werd het gebouwtje opnieuw - nu met een nieuwe voorgevel - opgemetseld. In 1936 werd het gereformeerde kerkje met een vleugel uitgebreid.
Na de Tweede Wereldoorlog kwamen tijdens het puinruimen veel voorwerpen van het oude Egmond aan Zee te voorschijn, die op de zolder van het gemeentehuis werden neergezet. Zo ontstond daar een klein museum, dat al aardig wat badgasten trok. Nadat het gemeentehuis verbouwd was, moest voor de voorwerpen een nieuwe locatie gevonden worden.

„Vrienden van het museum van Egmond" kochten het oude kerkgebouw uit de Zuiderstraat. Zo kregen ze „een plek voor roeireddingboot nr. 5 met daarnaast voldoende plaats voor een aantal vitrines."
In het museum ligt bij de balie het boek „Drie Egmondse schippers en de roeireddingboten” . Hierin wordt beschreven hoe drie Egmondse schippers en hun bemanning met een roeireddingboot talloze schipbreukelingen behouden aan wal brachten.
Op 31 Juli 1957 werd de "Stichtinghet Museum van Egmond" officiëel geregistreerd.
Op 28 Mei 1960 werd het museum geopend.
Een nieuw bestuur maakte in 1980 een renovatieplan en in 1984 waren de gevels, goten en het dak hersteld en was een cv aangelegd, het gebouw geïsoleerd en beveiligd.
In 2000 werd het gehele museum gerenoveerd en werd een schuitenschuur gerealiseerd, waarin de roeireddingboot een prominente plaats kreeg.
![]() |
![]() |
![]() |
Egmond tijdens de Tweede Wereldoorlog

Ook Egmond werd onderdeel van de Atlantikwall. Een 2685 kilometer lange verdedigingslinie, die de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog aanlegden ter voorkoming van een geallieerde invasie. Hij begon in Noorwegen, via Denemarken, Duitsland, Nederland en België naar Frankrijk tot aan de grens met Spanje.
Dit betekende voor Egmond aan Zee dat 170 gebouwen werden gesloopt, waaronder 3 koloniehuizen, 3 hotels, 6 pensions, 3 cafés, 15 winkels en ongeveer 70 woonhuizen. Dwars over de Voorstraat kwam een dikke muur. Ook werden bunkers, kanonnen en versperringen met mijnen aangelegd.
De bevrijding
5 mei 1945.
Een colonne soldaten te voet op weg naar Duitsland. Ze bevinden zich in Egmond aan den Hoef ter hoogte van de Egmonderstraatweg. (foto's: J. Klok)











